Τσέλιγκας, ΤΣΕΛΙΓΚΑΣ. Τυριά, ΤΥΡΙΑ, ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ, αλλαντικά, ΖΑΜΠΟΝ, ζαμπόν, Χαλβάς, χαλβας, κασέρι, κασερι, φέτα, φετα, γραβιέρα, γραβιερα
τυριά και αλλαντικά από τον δικό σας Τσέλιγκα
επιλέξτε προορισμό
Επικοινωνία
Ενδιαφέρεστε για τα προϊόντα μας; Θέλετε να μας προτείνετε κάτι ή να εκφράσετε τις απορίες σας; Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη φόρμα επικοινωνίας κάνοντας click εδώ ή να καλέσετε στο 210.40.05.635.

Σας περιμένουμε και από κοντά στο Κερατσίνι, στη Λεωφόρο Παύλου Φύσσα 52 (πρώην Παναγή Τσαλδάρη) (click εδώ για χάρτη).

Τσέλιγκας - Η αξία της παράδοσης
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική » Ιστορία της Τυροκομίας
Ιστορία της Τυροκομίας

Η καλύτερη τροφή που υπάρχει για τον άνθρωπο είναι αναμφίβο­λα το γάλα. Δυστυχώς όμως το γάλα δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ χρονικό διάστημα διότι εύκολα αλλοιώνεται και γίνεται ακατάλληλο για κατανάλωση. Αυτό ήταν ιδιαίτερα αληθές την αρχαία εποχή που η γνώ­ση και τα μέσα ήταν ελάχιστα και πρωτόγονα. Έτσι προέκυψε η ανά­γκη να μετατραπεί το γάλα σε κάποιο προϊόν που να διατηρείται και να έχει την υψηλή βιολογική αξία του γάλακτος. 'Ενα τέτοιο προϊόν είναι και το τυρί που η ανακάλυψη του έγινε οπωσδήποτε τυχαία.

Η πιθανή πατρίδα του τυριού είναι κάποια από τις θερμές περιο­χές στην λεκάνη της Μεσογείου Θαλάσσης. Σύμφωνα με αρχαίο μύθο το τυρί έγινε συμπτωματικά από ένα άραβα έμπορο ο οποίος έβαλε το γάλα του σε ένα ασκί απο στομάχι προβάτου και ξεκίνησε για ταξίδι μέσα από την έρημο για να κάνει τις δουλειές του. Η πυτιά στα τοιχώ­ματα του ασκιού και η ζέστη προκάλεσαν την πήξη του γάλακτος και το διαχωρισμό του σε πήγμα και τυρόγαλα. Κατά την πορεία του διαπίστωσε ότι το τυρόγαλα και το πήγμα (τυρί) έκοψε την πείνα του, μά­λιστα το τυρί είχε και ευχάριστη γεύση. Έτσι κατά το μύθο άρχισε η παραγωγή ενός από τα πιό σπουδαία τρόφιμα του ανθρώπου.

Κατά την ελληνική όμως μυθολογία οι Θεοί του Ολύμπου αποφάσισαν να κάνουν ένα δώρο στους τυχερούς θνητούς που να έχει παντοτινή αξία και τους δίδαξαν την τυροκομία κι έτσι μπήκε το τυρί στα τρόφιμα του ανθρώπου. Αναφέρεται σαν τρόφιμο πριν από 4000 χρόνια. Πιστεύεται ότι ταξιδιώτες από την Ασία μετέφεραν την τέχνη της τυροκομίας στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα πριν 2500 χρόνια το τυρί θεωρού­ταν σαν  εξαιρετικό  τρόφιμο  και το  πουλούσαν σε άλλες Μεσογειακές χώρες.

Από τον Όμηρο είναι γνωστό ότι ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του μπήκε στη σπηλιά του κύκλωπα Πολύφημου όπου είδε καλά κατα­σκευασμένα δοχεία όπου άρμεγε το γάλα, τα ράφια γεμάτα τυριά και οι σκάφες και οι κουβάδες πλημμυρισμένα από ορό. Όταν επέστρεψε ο κύκλωπας στη σπηλιά με το κοπάδι του έβαλε ένα μεγάλο βράχο στην είσοδο και κάθησε να αρμέγει τις κατσίκες και τις προβατίνες. Κατό­πιν έπηξε το μισό γάλα που άστραφτε από λευκότητα και μάζεψε το τυρόπηγμα σε πλεκτά καλάθια το δε άλλο μισό κράτησε στα δοχεία για να το πιει κατά το δείπνο.

Ο Όμηρος περιγράφει μέθοδο παρασκευής τυριού που ακόμη και σήμερα εφαρμόζεται στη χωρική τυροκομία. Φαίνεται έτσι ότι το κυρι­ότερο τυρί που παρασκευαζόταν ανέκαθεν στην Ελλάδα ήταν το άσπρο τυρί και ότι η τυροκομία γινόταν από τους παραγωγούς του γάλακτος.

Κατά τη Βυζαντινή εποχή φαίνεται επίσης να είχε κάποια ακμή η τυροκομία όπως προκύπτει από τους παρακάτω στίχους του Θ. Πτωχοπρόδρομου.

Ο ίδιος συγγραφέας στο Βιβλ. Β' στ. 101 αναφέρεται στο «τυρίν το κρητικόν» και στον στ. 198 γράφει:

Αυγά κάν δέκα τέσσαρα και κρητικόν τυρίτζιν άθότυρα κάν τέσσαρα και βλάχικον ολίγον

Αθότυρος ήταν η ξηρή μυζήθρα όπως ονομάζεται και τώρα στην Κρήτη.


 


Τηλ.: 210 40.05.635 - Λεωφ. Παύλου Φύσσα 52 (πρώην Παναγή Τσαλδάρη). Κερατσίνι. ΤΚ 18757

© Τσέλιγκας. Υλοποίηση, φιλοξενία: Hyper Center